sanal alemimim özgür kızları

"neden ataerkil toplumumuzun interneti bu kadar anaerkil" yani internetimiz neden kadınların elinde ona yön verenler neden onlar? rahatsızmıyım değilim, yani tam olarak doğru bulmasamda batmıyor! fakat doğru bulmamamın bazı nedenleri var çünkü bunu pek sağlıklı bulmuyorum çünkü bu bana göre demek oluyorki bu kadınların veya kızların (allahın neden böyle bir ayrım yaptım) günlük hayat'ta söyleyemedikleri bir şeyler var! ki var. bu sözler, bu düşünceler okadar bastırılıyormu? yani bir baskı var ama bu gerçekten de bu düşüncelerin veya söylemlerin dışa vurumunu bu kadar engelliyormu ,yoksa kolay yolumu seçiyorlar? eğer bu kolay yolsa hiçbir işe yaramadığı kanaatindeyim. çünkü baskılar altında ezilen bu kızlar bu düşünceleri ve söylemleri internet üzerinde ortaya koymaya devam etmeleri üzerlerindeki baskıların azalmasından çok onların hissetiği baskıyı hafifletir. biraz cesaret ve biraz bedel ödenmesiyle toplumsal hayat ve sanal alem dengesi oluşabilir ve daha sağlıklı bir toplum olunabilir.

bu şehir

istanbul daima hatırlanacak bu şehir öyle bir şehirki bundan yüz yıl sonra.....; burası Melek yargıcı'nın bir gala çıkışında "allah bir, ben tekem!" dediği yer, burası hacı hüsrev basıkınında "Abiii ! okuyom ben yaaa!" dendiği, amigo orhan'ın milli takım teknik direktörü musatafa denizliye uçan kafa attığı, amerika basketbol milli takımının oyuncusu olan shawn marion'un boğazı nehir zannettiği, RTE'nin il sınırları içindeki her stad'da "yuh"landığı yer diye hatırlanacak

sanırım

sanırım hayat bazılarımıza farklı görünüyor. kimilerimiz hayatın insanı değiştirdiğini düşünüyor, bazılarımız ise insanların hayatlarını değiştirdiğini. kimimize göre hayat zımparalarla kaplı dar bir yol, yürüdükçe ayaklarımız, aksadıkça veya hatalar yaptıkça duvarlara değen omuzlarımız törpüleniyor yani hayat bizi yontuyor. bazılarımız anı yaşıyor veya kafalarını kaldırmıyorlar, bazılarımız ise ileri bakıp dersler çıkartıyor üstlerine bir şeyler giyiyorlar. kimileri eğer yaşlanırlarsa "hayat beni çok değiştirdi" diyorlar, kimileri ise "şu hayat'ta çok şey gördüm" diyorlar! bana göre ölürken tüm hayat sürecinde olmaktan en çok zevk aldığın, en çok gurur duyduğu, en çok özgür olduğun... sen değilsen hayat sana en az bir gol atmış demektir, belki sen onu yenersin ama gol'u yemişsindir.

whopper yemekten korkar oldum

burger king ve mc donald's larda çalışan arkadaşların durumu nedir yahu? bu arkadaşları özenle seçiyorlarmış gibime geliyor çünkü nerdeyse hepsi ; yağlı saçlara, aşırı bir kiloya, bel bölgesinde yağlanmaya, zeka geriliği varmışcasına hareket ve bakışlara sahip... ama marka değerlerini koruma konusunda çok hassalar mesela burger king'te "bana bir sprite"derseniz "fruko'nuz büyük boymu olacaktı ?"diye bir soruyla karşılaşırsınız gibi gibi... sanki bu elemanlar sattıkları şeyi yiyerek büyümüş ve kendilerini borçlu hissederek burda çalışıyorlarmış gibi geliyor. bazen korkuyorum kapımda şöyle bir not bulacakmışım gibi geliyor.
"sevgili Emre Demirel sizi 01/6/2011 tarihinde saat 10;00'da metrocity'deki burgerking şubemizde altı aylığına çalışmak üzere bekliyoruz.
saygılarımla Michael BurgerKing."