otum

ben zincirlikuyu'da iki yolun arasındaki otum. ben sizin asla olamayacağınız şeyim,benim gibi olmaktansa ölmeyi yeğlersiniz.
bütün gözeneklerim toz ve kirle kaplıdır, rengim yeşilimsi bir gridir, sağır değilim ama olmak çok isterdim yanımdaki otun sesini daha duymadım, akşamları ya köpek işer üstüme yada sarhoş kusar, arada belediyeden abiler gelir bizi yolar, ama otum ben hem de yabani geri biterim.
geceleri oksijen alırım.. zaten bir tek geceleri alırım oksijeni, ciğerlerim olsaydı katran dolu olurdu, öksürür dururdum... yazları yanımıza laleler dikerler çok güzel renkleri var kerataların ama çok üzülüyorum onlara, onlar olmasa bizi sulayan olmaz herhalde.
yinede dayanamazlar bu şartlara ölür giderler, bazen düşünürüm keşke onlar gibi renklerim olsada bir ay ömrüm olsa... yağmurlu günlerde seviniriz ama arabaların sıçrattığı çamurlu sular gözeneklerimizin azına sıçar yani hayatımın güzel bir yanı yok varsada bazı bedelleri var
o yüzden neyseniz o olmaya devam edin.